Ja wiedziałam, że jak będzie ogród, to się zacznie. Taki porządny kot a był, a tu proszę: trawa, jaszczurki, krety, rozróby, całonocne eskapady! I sikanie pod domem! A ja po nocach nie śpię!

Czuję się jak matka nastolatka.

Ponieważ wybierałam się do apteki, mama poprosiła mnie, żebym się zorientowała w suplementach menopauzowych. Stoję przed okienkiem i się dopytuję. Miły młodzieniec objaśnia, pokazuje, donosi pudełeczka. Poszedł na zaplecze po kolejne. W tym momencie odwraca się do mnie starsza pani stojąca przy okienku obok i gromkim szeptem obwieszcza:
- Na menopauzę to pani gorący rumianek pije!

Mam szczerą nadzieję, że przyjrzała mi się dopiero po tym komunikacie.

"Chcesz iść na zewnątrz? Chcesz iść na zewnątrz. Idź na zewnątrz. Spierniczaj. Wynocha."

Mama: O, Krzysiu przyjechał! A my nie mamy już chleba!
Ja: Niech zje ciastka.

Wersal po prostu.

Dziś od rana udało mi się:
 
- zapaskudzić niezbędną dziś białą koszulę (nową! jedyną!) jakimś syfem przyczepionym do żelazka
- usunąć plamy na tyle, by nie rzucały się w oczy, wyprać koszulę na nowo i wysuszyć cudzym żelazkiem, omal jej nie podpalając przy okazji
- przekonać się, że dekolt koszuli jest jednak zbyt niekonwencjonalny. Stanik wystaje górą*.
- odkryć, że broszka służąca do spięcia dekoltu ma popsutą zapinkę. Jedyne rozwiązanie - nie zdejmować sweterka.
- wsadzić rękaw sweterka w otwarty podkład Dream Satin Liquid Foundation w kolorze ivory podczas niecnego poszukiwania jakiejś broszki na półce u współlokatorki
(- skasować sobie ten post w trakcie pisania)
- dostać sraczki.

Za to nie udało mi się podrzeć pończoch, a obstawiałam to jako pierwszy i jedyny kataklizm. Dla bezpieczeństwa (swojego i pończoch) wychodzę z domu.

Wnioski wyciągnięte z dzisiejszego poranka: kupić rozpuszczalnik i nową biżuterię.

* Za to sama koszula dopina się w biuście. Coś za coś.